லைடன் பட்டயங்கள் / LEIDEN PLATES: நெதர்லாந்தில் 'லைடன் பட்டயங்கள்' என்று அழைக்கப்படும் இந்த வரலாற்று ஆவணங்கள், கி.பி. 985 முதல் 1014 வரை ஆட்சி செய்த மாமன்னர் முதலாம் ராஜராஜ சோழனின் ஆட்சிக் காலத்தைச் சேர்ந்தவை ஆகும்.
இந்தியாவின் எல்லைகளுக்கு வெளியே பாதுகாக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான தமிழ் பாரம்பரியச் சின்னங்களில் ஒன்றாக இவை கருதப்படுகின்றன.
தற்போதைய இந்தோனேசியப் பகுதியான ஸ்ரீவிஜய நாட்டு அரசர் ஸ்ரீ மாற விஜயோத்துங்க வர்மனால் நாகப்பட்டினத்தில் கட்டப்பட்ட 'சூடாமணி விகாரம்' என்ற பௌத்த மடாலயத்திற்கு, ஆனைமங்கலம் உள்ளிட்ட கிராமங்களின் நில வருவாய் மற்றும் வரிகளை வரியிலியாக வழங்கியதை இந்தச் செப்புப்பட்டயங்கள் ஆவணப்படுத்துகின்றன.
மத்திய கால தென்னிந்தியாவின் வணிகத் தொடர்புகளையும், உலகளாவிய தன்மையையும் விளக்கும் சன்னல்களாக இந்த கல்வெட்டுகள் விளங்குவதாக வரலாற்றாசிரியர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
மாமன்னர் ராஜராஜ சோழன் பிறப்பித்த வாய்மொழி உத்தரவை, அவரது மகனான முதலாம் ராஜேந்திர சோழன் பிற்காலத்தில் நிரந்தரமாகப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு செப்புப் பட்டயங்களில் செதுக்கச் செய்தார்.
மொத்தம் 30 கிலோ எடையுள்ள இந்த ஆவணத்தில், 21 பெரிய மற்றும் 3 சிறிய செப்பு ஏடுகள் உள்ளன. இவை அனைத்தும் ராஜேந்திர சோழனின் அதிகாரப்பூர்வ அரச முத்திரையைக் கொண்ட ஒரு வட்ட வடிவ செப்பு வளையத்தால் ஒன்றாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன.
இந்த பட்டயங்களின் சமஸ்கிருதப் பகுதி விஷ்ணுவிடம் இருந்து தொடங்கும் சோழர்களின் வம்சாவளியைக் கூறி அதற்குரிய தெய்வீக அங்கீகாரத்தை விவரிக்கிறது.
இதன் முதன்மைப் பகுதியாக விளங்கும் தமிழ்ப் பகுதி, பௌத்த மடாலயத்திற்கு வழங்கப்பட்ட வருவாய் கொடைகளைப் பதிவு செய்துள்ளது.
சோழ மன்னர்கள் பிற மத நிறுவனங்களையும் ஆதரித்ததை இது காட்டுவதுடன், தென்னிந்தியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா இடையே இருந்த கடல்சார் தொடர்புகள், கலாச்சாரப் பரிமாற்றங்கள் மற்றும் சமய நல்லிணக்கத்திற்கு மிக அரிதான முதன்மை ஆதாரமாகத் திகழ்கிறது.
18-ஆம் நூற்றாண்டில் நாகப்பட்டினம் பகுதி டச்சு கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தபோது, இந்தச் செப்புப்பட்டயங்கள் நெதர்லாந்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டன.
அங்கு பணியாற்றிய புளோரெண்டியஸ் காம்பர் (Florentius Camper) என்ற டச்சு அதிகாரி, ஒரு கிறிஸ்தவ மிஷனரி மூலமாக இவற்றைப் பெற்றதாக வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.
பின்னர் 1862-இல், பேராசிரியர் ஹென்ட்ரிக் ஆரண்ட் ஹாமேக்கரின் மறைவுக்குப் பிறகு, இவை லைடன் பல்கலைக்கழக நூலகத்தின் ஆசியப் பிரிவில் சேர்க்கப்பட்டு, நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகள் அங்கேயே பாதுகாக்கப்பட்டன.
இவை அறிஞர்களின் ஆய்வுக்கு மட்டுமே அனுமதிக்கப்பட்டு வந்தன. புகழ்பெற்ற தமிழ் வரலாற்று நாவலான 'பொன்னியின் செல்வன்' கதையிலும் இந்த பட்டயங்கள் இடம் பெற்று மக்கள் மத்தியில் பிரபலமடைந்தன.
இந்த பட்டயங்களை மீட்டெடுக்க இந்தியா 2012-ஆம் ஆண்டு முதல் தீவிர தூதரக முயற்சிகளை மேற்கொண்டு வந்தது. கடந்த 2022-இல் நெதர்லாந்து அரசு தனது காலனித்துவ கால கலைப்பொருட்களைத் திருப்பி அளிக்கும் கொள்கையை இறுதி செய்ததும், 2023-இல் யுனெஸ்கோ (UNESCO) அமைப்பின் குழு இந்தியாவின் கோரிக்கையை ஏற்று இருதரப்பு பேச்சுவார்த்தைக்கு வலியுறுத்தியதும் இதில் முக்கிய திருப்பங்களாக அமைந்தன.
சுயேச்சையான காலனித்துவ சேகரிப்புக் குழு மற்றும் லைடன் பல்கலைக்கழக நூலகம் நடத்திய விரிவான வரலாற்று ஆய்வுகளின் அடிப்படையில், இவை இந்தியாவிற்குத் திருப்பித் தரப்பட வேண்டும் என்று முடிவு செய்யப்பட்டது.
இந்த செப்புப்பட்டயங்களின் தாயகம் திரும்புதல் என்பது வெறும் கலைப்பொருட்களை மீட்பது மட்டுமல்லாமல், தமிழகத்தின் சோழர் கால வரலாற்றுப் பாரம்பரியத்துடனான ஒரு மீள் இணைப்பாகவும், சோழர் கால ஆய்வுகளை மேலும் ஊக்குவிக்கும் ஒரு காரணியாகவும் அமையும் என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.
ENGLISH
LEIDEN PLATES: Known in the Netherlands as the 'Leiden Plates,' these historical documents date back to the reign of the great Emperor Rajaraja Chola I, who ruled from 985 to 1014 CE.
They are regarded as one of the most significant artifacts of Tamil heritage preserved outside the borders of India.
These copper plates document the grant of land revenue and taxes exempt from further taxation from villages, including Anaimangalam, to the 'Chudamani Vihara,' a Buddhist monastery built in Nagapattinam by Sri Mara Vijayottungavarman, the King of Srivijaya (a region corresponding to present-day Indonesia).
Historians note that these inscriptions serve as windows illuminating the commercial connections and global character of medieval South India.
An oral decree originally issued by Emperor Rajaraja Chola was subsequently commissioned by his son, Rajendra Chola I, to be engraved onto copper plates to ensure its permanent preservation.
Weighing a total of 30 kilograms, this document consists of 21 large and 3 small copper plates. All of these are bound together by a circular copper ring bearing the official royal seal of Rajendra Chola.
The Sanskrit section of these plates traces the lineage of the Cholas back to Lord Vishnu, thereby articulating their divine legitimacy. The primary section written in Tamil records the revenue grants bestowed upon the Buddhist monastery.
This document not only demonstrates that the Chola monarchs extended their patronage to institutions of other faiths but also stands as a rare and invaluable primary source regarding the maritime connections, cultural exchanges, and religious harmony that existed between South India and Southeast Asia.
During the 18th century, when the Nagapattinam region was under the control of the Dutch East India Company, these copper plates were transported to the Netherlands.
Historians believe that Florentius Camper, a Dutch official stationed there, acquired these plates through a Christian missionary. Later, in 1862 following the passing of Professor Hendrik Arend Hamaker the plates were accessioned into the Asian Department of the Leiden University Library, where they remained preserved for over a century.
Access to these plates was restricted solely to scholarly research. These plates also gained widespread public recognition after being featured in the storyline of the renowned Tamil historical novel, Ponniyin Selvan.
India has been pursuing vigorous diplomatic efforts to repatriate these copper plates since 2012. Key turning points in this process occurred in 2022, when the Dutch government finalized its policy regarding the restitution of colonial-era artifacts, and in 2023, when a UNESCO committee accepted India's request and urged for bilateral negotiations.
Based on extensive historical research conducted by the Independent Committee on Colonial Collections and the Leiden University Library, a decision was reached to return these plates to India.
Scholars view the repatriation of these copper plates not merely as the recovery of artifacts, but as a reconnection with Tamil Nadu's historical heritage from the Chola era, and as a catalyst that will further stimulate research into the Chola period.
